Concordia 65 jaar!
De muziekvereniging Concordia uit Haastrecht is opgericht op 1 oktober 1945 en zal dus dit jaar 65 jaar bestaan. Concordia is het Latijnse woord voor "eendracht", letterlijk "met (een) hart".
De veelvoorkomende naam had zijn oorsprong in het feit dat het volk gezamenlijk druk bezig was met de opbouw zo net na de 2e wereldoorlog. Instrumenten waren er in de begintijd zelfs amper voorhanden. Gelukkig stroomde al vrij snel uit het hele land enige tijd instrumenten binnen, zodat na ongeveer een jaar een behoorlijke uitvoering gegeven kon worden door vele jongelui en ook wel ouderen, die vroeger ook eens een instrument gespeeld hadden.
Zoveel muzikaliteit kon men ook goed gebruiken bij diverse plaatselijke activiteiten in Haastrecht en omstreken. Te noemen valt: Opening van gebouwen. Aubade met zo’n 400 schoolkinderen. Jaarlijks werden de Ouden van Dagen (Zieken- en Ouderenvreugd) binnengehaald bij hun dagtocht naar bijvoorbeeld Soestdijk. Ook werd er af en toe een uitvoering gegeven op de Grote Haven en op het Concordiaterrein in een muziektent. Serenades bij jubilea ontbraken uiteraard niet, evenals wandelaars binnenhalen bij de avondvierdaagse of een nieuwe pastoor of burgemeester. Marsen door het dorp hielpen altijd om wat evenementen voor het voetlicht te halen, zoals voetbal- of gymwedstrijden.
Jaarlijks was er een concert in verenigingsgebouw Concordia, waar men na de pauze een klucht voorschotelde. Vrijdags deed men dit voor de donateurs en zaterdags voor het overige (wat meer rumoeriger) uitgaanspubliek. Zaterdags was er na afloop was een bal na, zodat men nog even kon dansen. Dit alles voor het ronde bedrag van 1 gulden entree.
Ook werden er uitvoeringen gecombineerd t.b.v. promotie ten bate t.b.v. de instandhouding van het Concordiagebouw. Gezamenlijk werd opgetreden met verenigingen die ook in Concordia oefende, zoals dameszangkoor Nieuw Leven, gymnastiekvereniging Olympia en toneelvereniging Nut en Genoegen.
Bij het 10 jarig jubileum werd er een muziek- en zangconcours georganiseerd door Concordia. Men kon toen zangkoor, harmonie, fanfare, accordeon en mandoline beluisteren.
Eind jaren 50 waren er zo’n 30 leden en had men uiteindelijk via een uniformenactie: NOG EEN KNOOP AAN MIJN JAS EN EEN KLEP AAN MIJN PET EN U HEBT MIJ WEER IN HET UNIFORM GEZET en het uniformenfonds weer voldoende geld bij elkaar om nieuwe uniformen te kopen. Als dank werd er gemarst naar Goejanverwelle (Hekendorp). Voor die tijd zat men in wit overhemd met blauwe das.
Majorettes zeer populair.
In 1959 kwam er een majorettegroep opgericht. Het was een van de eerste in Nederland, waardoor er vele aanvragen kwamen uit het hele land. Tevens was er een drumband. Een hoogtepunt werd bereikt door al eerste van de lange stoet genodigden aan het defilé te Soestdijk te mogen lopen. Ook werd er bij bloemen- en fruitcorso’s opgetreden evenals in de rust van een interlandwedstrijd voor oud-internationalen (toch lekker zo’n 12.000 man publiek!) . Zelfs een Tv-opname bij de AVRO bij Kees de Lange. Dit was op een zondag waardoor er sommige leden niet wilden spelen en werd er geleend bij Harmonie Stolwijk.
Muziekinstrumenten, onderricht en uniformen waren ook toen al prijzig. Het ledental was niet enorm groot en was het altijd leuren om geld binnen te halen. Zoals bij veel verenigingen kwam dat vaak op dezelfde kleine groep mensen aan. Vele acties hebben het daglicht gezien. Speldjes en lootjesverkoop, oliebollendag “ter besterking van de kaspositie”, oud papier ophalen, erwtensoep- , stroopwafel- , loten,- kruidnotenverkoop, etc. Uiteindelijk leverde dat op dat in 1970 dat de blauwe uniformen werden vervangen door het toen populaire bruin/oranje.
Topperiode in de jaren 80
De concoursactiviteiten liepen terug door de veel voorkomende kwaal die men in muzikale kringen onderbezetting pleegt te noemen. Echter in de jaren tachtig maakte Concordia een grote bloeiperiode mee. Binnen 2 jaar was men van 7 naar 70 leden gegaan, waarvan 90% welk jonger dan 18 jaar was. Al werd de gemiddelde leeftijd wel hoog gehouden door enige leden die het lidmaatschap 35 en 40 jaar uithielden.
Majorettes zeer populair.
In 1959 kwam er een majorettegroep opgericht. Het was een van de eerste in Nederland, waardoor er vele aanvragen kwamen uit het hele land. Tevens was er een drumband. Een hoogtepunt werd bereikt door al eerste van de lange stoet genodigden aan het defilé te Soestdijk te mogen lopen. Ook werd er bij bloemen- en fruitcorso’s opgetreden evenals in de rust van een interlandwedstrijd voor oud-internationalen (toch lekker zo’n 12.000 man publiek!) . Zelfs een Tv-opname bij de AVRO bij Kees de Lange. Dit was op een zondag waardoor er sommige leden niet wilden spelen en werd er geleend bij Harmonie Stolwijk.
Muziekinstrumenten, onderricht en uniformen waren ook toen al prijzig. Het ledental was niet enorm groot en was het altijd leuren om geld binnen te halen. Zoals bij veel verenigingen kwam dat vaak op dezelfde kleine groep mensen aan. Vele acties hebben het daglicht gezien. Speldjes en lootjesverkoop, oliebollendag “ter besterking van de kaspositie”, oud papier ophalen, erwtensoep- , stroopwafel- , loten,- kruidnotenverkoop, etc. Uiteindelijk leverde dat op dat in 1970 dat de blauwe uniformen werden vervangen door het toen populaire bruin/oranje.
Topperiode in de jaren 80
De concoursactiviteiten liepen terug door de veel voorkomende kwaal die men in muzikale kringen onderbezetting pleegt te noemen. Echter in de jaren tachtig maakte Concordia een grote bloeiperiode mee. Binnen 2 jaar was men van 7 naar 70 leden gegaan, waarvan 90% welk jonger dan 18 jaar was. Al werd de gemiddelde leeftijd wel hoog gehouden door enige leden die het lidmaatschap 35 en 40 jaar uithielden.
Leuke momenten in deze jaren waren meedoen met huldigingen van schaatser Hein Vergeer en filmopnames in Oudewater/Haastrecht t.b.v. het Zuivelschap. Ook werd er meegedaan met de RTL4 TV-actie voor de Nationale Postcodeloterij waar men t.b.v. het Guinness Book of Records gezamenlijk met ca. 100 andere muziekvereniging in het land op het zelfde tijdstip De Nationale Bomenmars speelden.
De kwaliteit van de muzikanten was niet altijd constant, wat ook te wijten is aan het grote verloop van muzikanten. Zelf muziek maken is toch een stuk moeilijker dan er naar luisteren.
Het Concordiagebouw werd gerenoveerd en werd het Sport- en Cultureel Centrum Concordia. Men was voor deze verbouwing begon dan ook uitgeweken naar verenigingsgebouw De Grote Haven, die in 1987 geopend werd.
Ook de jaren negentig gingen vrij voorspoedig. In 1990 werden de uniformen vervangen in de grijze broek, wit overhemd en blauw jasje. De majorettes hadden zelfs in hun midden Sabina Hoogendijk die bij het EK 1e werd bij strutting en dance twirl, derhalve waren de majorettes zeer populair.
Er was een goede aanvoer van nieuwe muzikanten door de blokfluitgroep. Op een gegeven moment konden 13 kinderen tegelijk doorstromen naar het leerlingenorkest, waar dus helemaal niet genoeg instrumenten voor waren. Een oplossing werd gevonden door deze op pijperfluitjes te laten blazen. Uit spelende leden werd nog de boerenkapel “de Deurdreuners” opgericht, goed voor feesten en partijen.
Veranderingen in de maatschappij.
Aan alle goede dingen komt een eind. Enig verval trad op in het volgende decennium. De veranderde tijdgeest zorgde er voor dat het buiten marcheren niet meer zo geliefd was. Het betekende het einde van de drumband en zelfs de ooit zo succesvolle majorettes waren niet meer zo geliefd. Het harmonieorkest beperkte zich tot zittend optreden.
Ondanks dat het moeizaam blijft om mensen te interesseren in het maken van muziek, door de vele andere interesses die men heeft en het feit dat er inspanning geleverd moet worden om muziek te leren maken, zijn onveranderd de diverse activiteiten die men al vanaf de begintijd uitvoerden: Aubade, Kerstzang, buitenconcerten, serenades, Jaarlijkse uitvoering, gezamenlijk optredens met muziekverenigingen uit naastliggende dorpen, etc.
Een 65 jaar bestaan is op zich niet heel oud. Veranderingen vinden continue plaats, maar muziekvereniging Concordia laat de inwoners van de gemeente Vlist en daar buiten nog steeds horen dat zij heel wat te bieden hebben.
De kwaliteit van de muzikanten was niet altijd constant, wat ook te wijten is aan het grote verloop van muzikanten. Zelf muziek maken is toch een stuk moeilijker dan er naar luisteren.
Het Concordiagebouw werd gerenoveerd en werd het Sport- en Cultureel Centrum Concordia. Men was voor deze verbouwing begon dan ook uitgeweken naar verenigingsgebouw De Grote Haven, die in 1987 geopend werd.
Ook de jaren negentig gingen vrij voorspoedig. In 1990 werden de uniformen vervangen in de grijze broek, wit overhemd en blauw jasje. De majorettes hadden zelfs in hun midden Sabina Hoogendijk die bij het EK 1e werd bij strutting en dance twirl, derhalve waren de majorettes zeer populair.
Er was een goede aanvoer van nieuwe muzikanten door de blokfluitgroep. Op een gegeven moment konden 13 kinderen tegelijk doorstromen naar het leerlingenorkest, waar dus helemaal niet genoeg instrumenten voor waren. Een oplossing werd gevonden door deze op pijperfluitjes te laten blazen. Uit spelende leden werd nog de boerenkapel “de Deurdreuners” opgericht, goed voor feesten en partijen.
Veranderingen in de maatschappij.
Aan alle goede dingen komt een eind. Enig verval trad op in het volgende decennium. De veranderde tijdgeest zorgde er voor dat het buiten marcheren niet meer zo geliefd was. Het betekende het einde van de drumband en zelfs de ooit zo succesvolle majorettes waren niet meer zo geliefd. Het harmonieorkest beperkte zich tot zittend optreden.
Ondanks dat het moeizaam blijft om mensen te interesseren in het maken van muziek, door de vele andere interesses die men heeft en het feit dat er inspanning geleverd moet worden om muziek te leren maken, zijn onveranderd de diverse activiteiten die men al vanaf de begintijd uitvoerden: Aubade, Kerstzang, buitenconcerten, serenades, Jaarlijkse uitvoering, gezamenlijk optredens met muziekverenigingen uit naastliggende dorpen, etc.
Een 65 jaar bestaan is op zich niet heel oud. Veranderingen vinden continue plaats, maar muziekvereniging Concordia laat de inwoners van de gemeente Vlist en daar buiten nog steeds horen dat zij heel wat te bieden hebben.